CCW Magazine's Weblog [Persian]

Tuesday, December 30, 2008

از اول هم می‌دانستم که این نمایشگاه برای هیچ کس نان و آبی ندارد ،
تنها دستاورد آن میلیونها تومان ضرر مالی برای شرکت یونیورسال پرشین کیش جهت تبلیغات و معرفی نمایشگاه مدکس اعم از نشریات و بیلبوردهای سطح شهر تهران بود .

قرار بود این نمایشگاه مانند سال گذشته که در جزیره کیش برگزار شد همراه با شو زنده لباس باشد و مسئولان برگزاری این جشنواره با گروه پاسارگاد مدلز از مدتها پیش بر روی آن برنامه‌ریزی کرده‌ بودند .
دلیل اصلی حضور برخی از غرقه داران نیز همین امر بود ، حتی قرار بود برای نمایشگاه لوگو گربه نیز طراحی شود که نمادی از کت‌واک بچه مدل باشد ، اما نه از گربه خبری بود و نه از کت‌واک .
بازهم خلف وعده که معلوم نشد از کدام سمت و سویی دستورش صادر شد که کسب و کار شو زنده لباس را تخته کنید ، البته دنبال مقصر بودن کاری بیهوده است معمولا لغو اینگونه برنامه‌ها در آخرین لحظات تکرار شدنی بوده و ما نیز به آن عادت کرده‌ایم . خارج از این بحث نمی‌دانم ما به نمایشگاه مد و لباس رفته بودیم تا با غرفه‌های رنگی و پر ذرق و برق و لباس‌های شیک و طرحهای جدید چشمانمان از کاسه بیرون بزند یا با دیدن دل و قلوه‌هایی که در سالن نمایشگاه بی هدف پرسه می‌زدند قبض روح شویم .
البته با آنهمه گیر و دار معلوم نبود اینهمه لعبت گرانبها از کجا وارد سالن می‌شدند ، شاید هم چشمان تیز بین ماموران هم از دیدن آنها هنگ می‌کرد و مغز آنها قادر به تشخیص نبود که باید جلو ورود آنها را بگیرند .

با تصوری که از نمایشگاه مد و لباس داشتم مشتی کارت ویزیت هم همراه خودم به نمایشگاه برده بودم تا با چند شرکت از درب بیزنس وارد کار شویم اما دریغ از صرف یک عدد کارت ویزیت ، هرچه به غرفه‌ها خیره می‌شدم که ببینم چه خبر است ، هیچ خبری نبود آنها هم مبهوت دل و قلوه‌ها بودند و بس .
با نگاهی کوتاه به نمایشگاه زنان سرزمین من که در سالنی بسیار مناسب در مرکز شهر و عدم ممنوعیت فروش و مجوز اجرای شو زنده لباس و مقایسه آن با نمایشگاه مدکس در می‌یابیم که بخش دولتی آزادانه‌تر از بخش خصوصی می‌تواند در زمینه مد و پوشاک و شو زنده لباس فعالیت کند ، چون محدودیتی ندارد و هر گونه مجوز که بخواهد در اختیار خواهد داشت .
کم و کاستی فراوان در نمایشگاه دیده شد مثلا همین عکس که مشاهده می‌شود این عکسی است که فقط روز اول نمایشگاه قابل دیدن بود چون روز دوم آنرا برداشته بودند . حالا چه انتظاری از نمایش زنده لباس داریم ؟
نتیجه اینکه فهمیدم آنجایی که من رفته بودم نمایشگاه ریسندگی و سفره عقد و سفره آرایی بود نه نمایشگاه مد و لباس ، نه برند معروف ایرانی نه برند خارجی تنها غرفه‌ای که مناسب احوال خراب من بود زیور آلات زوپینی بود و بس .

نوشته شده توسط: Persian Model | 3:49:00 PM | لينك ثابت

.....................................................................................................

Friday, December 26, 2008

شماره تازه دنياي كامپيوتر و ارتباطات آمد

هفتاد و سومين شماره ماهنامه دنياي كامپيوتر و ارتباطات منتشر شد.

در اين شماره عناوين زير به چشم مي‌خورد:
- راهكار گذار به بانكداري الكترونيك: تنبيه، تشويق، يا فرهنگ‌سازي؟
- اوركلاك به سادگي آب خوردن!
- سوني اريكسون P1i يك گوشي هوشمند كامپكت
- پرداخت سيار و راهكارهاي توسعه آن در شبكه بانكي كشور
- صدا، تصوير، وادكست!
- نرم‌افزارهاي جانبي،‌امنيت ما را از بين مي‌برند
- امنيت در مرورگر اپرا
- افزايش هزينه‌هاي پستي، تهديدي براي تجارت الكترونيك ايران
- گزارش نمايشگاه‌هاي الكامپ و تله‌كام، و كنفرانس «فناوري اطلاعات و ارتباطات؛ دستاوردها و پيشرفت‌ها»
- رگولاتور بايد بر مراكز تماس نظارت كند
و....

همچنين اين شماره حاوي پرونده ويژه «بررسي بازار مادربرد در ايران» حاوي مقالات و گزارشات متنوعي از جمله عناوين زير است:
- ميزگرد با برترين‌هاي بازار مادربرد ايران
- داستان سازندگان مادربرد و چيپ
- معرفي چند مادربرد
- چگونه يك مادربرد بخريم؟
- گذر و نظري بر نام‌هاي تجاري حاضر در بازار داخلي مادربرد
- و...

نوشته شده توسط: CCW | 12:33:00 PM | لينك ثابت

.....................................................................................................

Thursday, December 25, 2008

مسابقه

حدس بزنید این عکس در کجا گرفته شده است و جایزه بگیرید.
راهنمایی: آن چیزی که زیر صندلی است یک تشک اضافه است برای اینکه صندلی نیفتد!
نکته: جایزه یک گوشی N96نیست!

پاسخ های دریافت شده: با توجه به حجم عظیم ایمیل و پیامک برای پاسخگویی به مسابقه باید عرض کنم متاسفانه هیچ یک از پاسخها (آدیس آبابا، لاگوس، زنگبار، جامو و کشمیر و ...) درست نبودند.

پاسخ صحیح: این عکس مربوط به صندلی شماره یک از ردیف J4 سالن وزارت کشور در پایتخت جمهوری اسلامی ایران محل برگزاری کنسرت گروه آریان است که امشب 4 دی ماه 1387 گرفته شده است. توضیح اینکه قیمت بلیت این صندلی شکسته که می توانست در طی مدت 2 ساعت کنسرت گروه آریان کمر و پای شما را خرد و خمیر کند 300 هزار ریال ناقابل یا همان 30 هزار تومان خودمان بود و البته باید از هزینه های ایاب و ذهاب به محل دفتر شرکت ترانه شرقی برای تهیه بلیت (به جهت عدم امکان ارسال بلیت با پیک توسط این شرکت!)، کشیدن منت مدیر مربوطه برای گرفتن مرخصی جهت رفتن به شرکت مذکور برای دریافت بلیت، بالا رفتن از هفت طبقه پله (به جهت خرابی آسانسور ساختمان محل استقرار شرکت ترانه شرقی) تکرار چندباره شماره پاکت اعلام شده بر روی منشی تلفنی به مسئول توزیع بلیت و دست آخر پخش مجدد پیام برای اثبات اینکه شما بلیت را رزرو کرده اید، معطلی 45 دقیقه ای برای دریافت بلیت های رزرو شده و ... بگذریم.

همچنین باید اضافه کنم در پاسخ اعتراض من به این صندلی محترم! یکی از مسئولین محترم سالن مذکور اعلام داشتند که این صندلی به جهت قرار گرفتن تشک اضافی در زیر آن کاملاً استاندارد است و در پاسخ به اینکه مدیر سالن چه کسی است گفتند که ایشان را نمی شناسند!!! وتنها مامور راهنمایی مراجعین هستند.

البته در طول مدت برنامه مسئولیت های دیگری از قبیل تذکر به برخی خانمها و آقایانی که با ریتم موسیقی حرکات موزون یا ناموزونی انجام می دادند و نیز کنترل موبایل ها هم از ایشان دیده شد!!! ولی خدا را شکر در قبال آن صندلی شکسته هیچ مسئولی پیدا نشد!

نوشته شده توسط: هومن | 12:27:00 AM | لينك ثابت

.....................................................................................................

Saturday, December 13, 2008

ارثیه من به آی تی
ای با ما کی باشیم که برای IT از خودمون ارثیه بجا بذاریم ، هرچند که تا آن زمان فرصتی زیادی هست ، ولی مطمئنم مقالات من و دوستان من برای نسل آینده کهنه قدیمی خواهند شد . اما در حال حاضر می‌توان به این فکر کرد که مقالات چند ماه پیش شاید ارثیه‌ای باشد برای چند ماه دیگر و در نهایت برای یکسال دیگر ، اهل قلم و فرهنگی‌ها حال حاضر برای هم دوره‌ای‌های خود با همین قلم و وبلاگ و وب سایت ارثیه بجا می‌گذارند ، دست نوشته‌ها فقط از آن جهت مهم هستند که نکته‌ای بیاموزند حال آنکه ممکن است ، این آموخته‌ها تحولی ایجاد کند ، چه خوب که سر منشاء این تحول شما باشید . برای آموزنده بودن کمی باید وقت صرف کنید و دنبال نوآوری بروید ، کار سختی نیست ، کمی دقت ، کمی رقبت و کمی تخصص می‌طلبد . مطمئنم برای یکبار هم که شده دست به آشپزی زده‌اید ، مثلا پخت یک غذای ساده ، بله املت ، شما املت را طوری می‌پزید که دیگران پخته اند ، پس شما لذتی می‌برید که دیگران برده‌اند ، در این بین لذت بیشتر نصیب کسی می‌شود که املت را متفاوت‌تر از دیگران بپزد ، مثلا کمی زعفران و فلفل سیاه با کمی فلفل سبز به آن اضافه کند ، پس او برنده خواهد .
اما بازنده بین ما ژورنالیستها کیست ؟
به این موضوع کمی فکر کنید ، بله بازنده کسی است که از خود نوآوری و خلاقیت بخرج ندهد و زعفران به املت خود اضافه نکند ، هرچند لذت نوشتن یک مقاله خوب و بی‌عیب و نقص بیشتر از لذت یک پرس جوجه کباب و بختیاری است ، اما برای کسی که از پس مانده آن استفاده می‌کند مزه کوفت می‌دهد .
تا کنون به کمک دوستان چند مقاله مفید نوشته‌ام ، مقالاتی چون :
پیش بسوی BI
ویندوز ایکس پی را دو دستی بچسبید
کیس خوش اندام
یک مشت مرورگر و ....
اینها مقالاتی چشم‌گیری بوده‌اند ، چشم گیر بودن آنها هم با یک جستجو در گوگل و یا مراجعه به سایتهای معتبر مثل ایتنا و جام و جم و حتی واحد مرکزی خبر عیان است ، نوشتن اینگونه مقالات برای نگارنده لذت کوتاه مدتی دارد ، اما پس از مشاهده مقاله در بسیاری از وب سایتها و وبلاگها و نشریات لذت زایدالوصف‌تری دارد که بیا و ببین ، در بعضی موارد هم انتشار مقاله غم انگیز است ، چرا ؟ چونکه مقاله خود را در جایی می‌بینید که بنام شخص دیگری ثبت شده و حتی یادی از شما و محل اصلی انتشار آنهم نشده ، مشکل از همینجا شروع می‌شود ، فشار بر تمام دریچه‌های بدن وارد می‌شود و سوزشی غیر قابل تحمل .
چاره چیست ؟ بی‌خیالی طی کنم ؟ نه بابا کلی زحمت کشیدم ، چی چیرو بی خیال !!!! ...
همین را بدانید که من و شما جهان سومی هستیم چون دوستانی داریم که در کار تقلب و جعل و دروغ و ... هستند .

نوشته شده توسط: Persian Model | 7:47:00 PM | لينك ثابت